Nikołaj Iwanowicz Kotowicz, ros. Николай Иванович Котович (ur. 25 grudnia 1875 r. w Wilnie, zm. 8 maja 1934 r. w Brześciu nad Bugiem) – rosyjski architekt, a następnie działacz narodowy w II Rzeczypospolitej
Życiorys W 1894 r. ukończył jedno z wileńskich gimnazjów, zaś w 1899 r. instytut inżynierski w Sankt Petersburgu. Otrzymał pracę jako inżynier w ministerstwie spraw wewnętrznych. Od 1903 r. pracował w zarządzie miejskim Sankt Petersburga. Jednocześnie był architektem-inżynierem w centralnym kierownictwie Stowarzyszenia Przyjaciół Narodu i Stowarzyszenia Kredytu Wzajemnego Okręgu Petersburskiego. Zaprojektował wiele budynków w mieście, w tym teatry i kinoteatry, a także lotnisko imperatorskiego aeroklubu wszechrosyjskiego. Następnie zamieszkał we wsi Wyrica pod Gatczyną, gdzie zaprojektował chram. Działał w miejscowych organizacjach społeczno-kulturalnych. Po rewolucji bolszewickiej 1917 r. był kilkakrotnie aresztowany przez CzeKa. Na pocz. stycznia 1921 r. przybył do Kazania, gdzie objął funkcję wykładowcy w miejscowej politechnice. Na pocz. 1922 r. wyjechał do Polski, osiedlając się w Pińsku. Założył wkrótce biuro budowlano-geodezyjne. W kolejnych latach zaprojektował wiele budynków w mieście. Jednocześnie zaangażował się w działalność rosyjskiego ruchu narodowego. W 1922 r.