Jan BolechowskiW ewidencji wojskowych c. k. armii był określany w języku niemieckim jako „Johann Bolechowski”. (ur. 13 lipca 1891 w Dolinie, zm. wiosna 1940 w Katyniu) – polski nauczyciel, kapitan rezerwy artylerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Wiktorii z domu Romanczukiewicz urodzony 13 lipca 1891 w Dolinie. Ukończył studia filozoficzne i prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie.
Należał do Związku Strzeleckiego. Podczas I wojny światowej został powołany do C. K. Armii i w rezerwie artylerii fortecznej został mianowany chorążym (kadetem) artylerii fortecznej z dniem 1 maja 1915, a następnie awansowany na stopień podporucznika z dniem 1 stycznia 1916. Był przydzielony do pułku artylerii fortecznej Nr 1.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 walczył w wojnie polsko-ukraińskiej w szeregach 1 pułku artylerii górskiej, w tym uczestniczył w odsieczy Lwowa. Brał także udział w walkach na Śląsku. Został mianowany do stopnia kapitana rezerwy artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923, 1924 był oficerem rezerwowym 20 pułku artylerii polowej garnizonie Prużana. W latach 1929–1939 był przydzielony do 3 pułku artylerii lekkiej Legionów.