Zaraza cholery, która szalała na terenach dzisiejszej Ukrainy w XIX wieku, nie minęła także Szybalina. Zginęła wtedy prawie połowa mieszkańców wsi. Jeszcze do niedawna raz w roku odbywała się procesja z cerkwi na wydzielony „cmentarz choleryków”, aby modlić się za dusze pochowanych tam w wielkim grobie współmieszkańców.
W latach 1899–1900 w Szybalinie katolicy obrządku łacińskiego wybudowali kaplicę filialną pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, należąca do parafii w Brzeżanach. W 1928 r. kościół został konsekrowany, w 1934 r. powstała tu samodzielna parafia.
W czasie I wojny światowej wieś uległa znacznym zniszczeniom. W okolicy pozostały okopy, tysiące łusek po pociskach armatnich i wielu zabitych z obu stron frontu. Po wojnie tyfus plamisty zabił ponadto jedną trzecią populacji Szybalina.
Czytelnia „Proswita” oraz organizacja strażacka i gimnastyczna „Sicz” działają w Szybalinie od 1910 roku. W 1929 r. w centrum wsi wybudowano czytelnię. Funkcjonowała tam także: spółdzielnia spożywcza „Wyhoda”, stowarzyszenie „Silśkyj Hospodar z „Hliborobskim Wyszkolem”, „Krelytiwka”, „Sojuz Ukrainok” stowarzyszenie „Łuh”, grupa amatorska, chór kościelny, grupa oświatowa, gospodarstwo przetwórstwa mlecznego.