Taha al-Haszimi, (ur. 1898 w Bagdadzie, zm. 1961 w Londynie) – iracki wojskowy i polityk, premier Iraku w 1941.
Życiorys Oficer armii tureckiej Ukończył szkołę wojskową w Stambule, w latach 1908–1918 był oficerem armii osmańskiej. Walczył w wojnach bałkańskich oraz w I wojnie światowej przeciwko Wielkiej Brytanii. Był członkiem założonej przez arabskich oficerów armii tureckiej stowarzyszenia patriotycznego o nazwie Sprzysiężenie, ale nie przyłączył się do powstania arabskiego. W końcowej fazie I wojny światowej, w której dowodził siedmioma tureckimi dywizjami, dostał się do niewoli.
Działalność w Iraku do 1941 W 1920 dołączył do otoczenia Fajsala I, który w tym samym roku koronował się na króla Wielkiej Syrii, i został w tym państwie szefem bezpieczeństwa. Gdy państwo syryjskie upadło, a na terytorium Syrii i Libanu został ustanowiony mandat francuski, wyjechał do Stambułu i objął posadę kierownika wydziału historii wojskowości na tamtejszej Akademii Wojskowej. W 1922 udał się do Iraku, królestwa pod mandatem Wielkiej Brytanii, i w roku następnym został szefem sztabu armii irackiej, jednak na stanowisku tym pozostał tylko przez rok. Po raz drugi został szefem sztabu w 1929. W 1935 umożliwił swojemu młodszemu bratu Jasinowi objęcie teki premiera.