W 2004 brał udział w pomarańczowej rewolucji jako komendant Ukraińskiego Domu. W 2005 stanął na czele ugrupowania Związek Ludowy „Ukraińcy!”, przekształconego w organizację społeczną. W 2006 z ramienia Naszej Ukrainy został radnym rady obwodowej. W wyborach w 2007 uzyskał mandat posła do Rady Najwyższej Ukrainy z listy Naszej Ukrainy-Ludowej Samoobrony. W 2012 ponownie wybrany do parlamentu, tym razem z listy jednoczącej środowiska opozycyjne Batkiwszczyny.
Od listopada 2013 do lutego 2014 należał do przywódców antyrządowych protestów – był tzw. komendantem Euromajdanu i koordynatorem Samoobrony Majdanu, zapewniającej ochronę demonstrantów i bezpieczeństwo w mieście. Po ucieczce prezydenta Wiktora Janukowycza został mianowany sekretarzem Rady Bezpieczeństwa Narodowego i Obrony Ukrainy, pełnił tę funkcję do 7 sierpnia 2014. Podczas aneksji Krymu przez Rosję pomagał w ewakuacji Konsulatu Generalnego RP w Sewastopolu. W sierpniu 2014 wystąpił z Batkiwszczyny razem m.in. ze stojącym na czele rządu Arsenijem Jaceniukiem. Znalazł się następnie w gronie założycieli Frontu Ludowego, na czele którego stanął urzędujący premier. W wyborach z października tegoż roku uzyskał mandat posła VIII kadencji.