Po pewnym czasie życie bohemy nudzi go i powoduje przygnębienie, które prowadzi ostatecznie do głębokiego kryzysu systemu wartości. Jak wspomina po latach, załamanie psychiczne, które go wtedy dopadło stało się bezpośrednim impulsem do rozpoczęcia powieści Adán Buenosayres oraz powrotu do praktyk religijnych. Kolejnym efektem tych wydarzeń było przystąpienie Marechala do grupy intelektualistów, którzy uczestniczyli w Kursach Kultury Katolickiej (już po powrocie do Buenos Aires).
Leopoldo brał aktywny udział w pracach grupy Convivio, zajmującej się w ramach Kursów Kultury Katolickiej filozofią i literaturą. W 1936 roku wydawnictwo Sur opublikowało zbiór wierszy Laberinto de amor, dedykowany małżonce, Maríi Zoraidzie Barreiro. Za Laberinto de amor i wydany przez Convivio tomik Cinco poemas australes Leopoldo Marechal został uhonorowany w 1937 roku trzecią nagrodą w Narodowym Konkursie Literackim. W tym samym roku wyszedł także esej Historia de la calle Corrientes, a dwa lata później, jeden z najważniejszych utworów Marechala, inspirowany filozofią wczesnochrześcijańskiego myśliciela Pseudo-Dionizego Areopagity esej Descenso y ascenso del alma por la Belleza.