Potrafią szybować w czasie burzy i wirować w powietrzu dobrze pływają, ale nie nurkują na lądzie dobrze chodzą i biegają pierzą się 2 razy w roku, po całkowitej wymianie piór jesienią przybierają skromniejsze upierzenie żerują zarówno na lądzie, jak i w wodzie; wszystkożerne, choć wyraźnie przeważa pokarm zwierzęcy bardzo towarzyskie, często gnieżdżą się w dużych, gwarnych koloniach w zniesieniu zazwyczaj 1 do 3 jaj w płytkich jamkach w ziemi pisklęta to zagniazdowniki, lecz jeszcze długo po uzyskaniu zdolności do lotu żebrzą o pokarm, wkładany przez dorosłe osobniki prosto do dziobów. Pokryte są gęstym i plamistym puchem największa z nich to mewa siodłata o rozpiętości skrzydeł 170 cm i średniej masie 1,8 kgKarel Stastny, Ptaki wodne, Wydawnictwo Delta, Warszawa 1993..
Systematyka Do podrodziny należą następujące rodzaje: Creagrus – jedynym przedstawicielem jest Creagrus furcatus – mewa widłosterna Hydrocoloeus – jedynym przedstawicielem jest Hydrocoloeus minutus – mewa mała Rhodostethia – jedynym przedstawicielem jest Rhodostethia rosea – mewa różowa Rissa Pagophila – jedynym przedstawicielem jest Pagophila eburnea – mewa modrodzioba Xema – jedynym przedstawicielem jest Xema sabini – mewa obrożna Saundersilarus – jedynym przedstawicielem jest Saundersilarus saundersi – mewa chińska Chroicocephalus Leucophaeus Ichthyaetus Larus
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Kategoria:Mewowate