Podczas reform obrządku rzymskiego po Soborze watykańskim II, kiedy dostosowywano liturgię do współczesnych realiów życia, postanowiono znieść tę godzinę kanoniczną. W Konstytucji o liturgii świętej Sacrosanctum concilium w punkcie 89 zawarto nakaz: Należy znieść prymę. Prymę zniesiono zarówno w rycie rzymskim jak i ambrozjańskim. Mimo to: prymę odmawiają nadal kartuzi oraz duchowni używający brewiarza z 1962 roku zgodnie z Summorum Pontificum; pryma istnieje także w niektórych wariantach obrządków, które opierają sprawowanie liturgii godzin na Regule św. Benedykta, monastycznego i cysterskiego. mały|Antyfony niedzielne do psalmów prymy. Widoczny koniec ostatniego wersu symbolu Quicumque oraz początek następnej godziny kanonicznej (tercji)
Obrządki wschodnie Pryma istnieje również w obrządku bizantyjskim, celebrują ją zarówno Kościół prawosławny jak i grekokatolicki. Obejmuje psalmy 45, 91 i 92, trisagion, w Wielkim Poście ponadto jedną katyzmę psałterza, modlitwę św. Efrema i dwie modlitwy św. Bazylego Wielkiego. Czasami pryma jest celebrowana wspólnie z innymi godzinami cyklu dobowego, tworząc w ten sposób ostatnią część całonocnego czuwania.