Już w 1942 r. rozpoczęły na terenie okręgu działania pierwsze oddziały partyzanckie. W obwodzie Szczuczyn operował oddział 301 dowodzony przez por. Jana Skorba (ps. „Puszczyk"). W 1943 r. pojawiły się kolejne: 312 pod dowództwem Czesława Zajączkowskiego (ps. „Ragner”) w rejonie Bielicy, 321 pod dowództwem ppor. Zdzisława Bułak-Bałachowicza (ps. „Zdrój") w rejonie Ługomowicze, Traby, Juraciszki, 313 utworzony z części rozbudowanego w międzyczasie 301, a dowodzony przez ppor. NN (ps. „Sawka”), 314 ppor. Jana Borysewicza (ps. „Krysia”) w Obwodzie Lida, 341 ppor. Kazimierza Bobkowskiego (ps. „Michał”) w Obwodzie Baranowicze.
W październiku 1943 r. dotarł na te tereny z Podlasia Uderzeniowy Batalion Kadrowy Stanisława Karolkiewicza (ps. „Szczęsny”) a stopniowo także pozostałe oddziały Uderzeniowych Batalionów Kadrowych, które po scaleniu z AK podporządkowano komendzie Okręgu Nowogródek.
Liczebność oddziałów zwiększała się bardzo szybko – w końcu 1943 r. zorganizowane były one w bataliony tworzące pięć zgrupowań partyzanckich: