Ich wpływ objął głównie aspekt kulturalny oraz budowę dróg, rozwój rolnictwa i górnictwa.
Pierwsi Europejczycy pojawili się na tym obszarze około 1536 r. Wyprawa Diego de Almagro zakończyła się jednak fiaskiem. Później, około 1541 r. na te tereny przybył Pedro de Valdivia, jednak nie napotkał rdzennej ludności, ponieważ większość ukryła się przed nim w górach, mając w pamięci co wydarzyło się podczas przejścia Diego de Almagro.
Teren nie był zbyt przyjazny do zamieszkania i do czasu założenia miasta nie było tu zbyt wielu mieszkańców. W 1757 r. biskup Manuel Alday, który odwiedził ów rejon, postanowił wesprzeć tutejszych mieszkańców, tworząc parafię Combarbalá, co było pierwszym krokiem do założenia miasta. Gubernator Don Manuel Amat zatwierdził decyzję biskupa 18 lutego 1758.
Ostatecznie miasto zostało założone w dniu 30 listopada 1789 r. przez kapitana Juana Ignacio Floresa, za zgodą gubernatora, późniejszego wicekróla Peru Ambrosia O'Higginsa. Miasto otrzymało nazwę Villa San Francisco Borja de Combarbalá, od hiszpańskiego świętego Franciszka Borgiasza, wywodzącego się ze słynnego rodu Borgiów.
Na początku XVIII wieku w okolicy powstały kopalnie miedzi, złota i srebra. Combarbalá stała się dzięki nim ważnym ośrodkiem górnictwa. Kopalnie działały do połowy lat 80.