W wyniku rewolucji listopadowej 1918 roku Ernest August utracił władzę. Abdykował 8 listopada 1918 w obecności miejscowej delegacji robotników i żołnierzy pod przywództwem Augusta Mergesa. Po abdykacji wyjechał z kraju i udał się na wygnanie do Gmunden w Austrii, zamieszkał w posiadłości swego ojca, na zamku Cumberland. W czasach Republiki Weimarskiej toczył liczne procesy zarówno z rządem Rzeszy, jak i Wolnym Miastem Brunszwik. W 1924 roku jako odszkodowanie otrzymał między innymi: zamki Blankenburg i Mairenburg oraz majątek Calenberg. W latach 1924–1933 otrzymywał także odszkodowania pieniężne. Sąd zdecydował zasądzenie na jego korzyść około 8 milionów marek niemieckich.
Przed końcem II wojny światowej musiał opuścić zamek Cumberland przed nadciągającą armią radziecką. Większość majątku, jaki posiadał, została przewieziona w głąb Niemiec. Książę Ernest August zmarł 30 stycznia 1953 roku na zamku Marienberg niedaleko Hanoweru. Walkę o odzyskanie utraconych dóbr kontynuował jego syn i następca Ernest August.