W czasie kampanii wrześniowej walczył na stanowisku dowódcy 1. baterii 16 dywizjonu artylerii motorowej. Za udział w niej otrzymał Order Wojenny Virtuti Militari V klasy. 19 września przekroczył granicę polsko-węgierską. Był internowany na Węgrzech. Po ucieczce w październiku dotarł do Francji, gdzie został skierowany do Ośrodka Artylerii w Camp de Coëtquidan. Od 1 grudnia służył jako oficer 1 baterii 1 Wileńskiego pułku artylerii lekkiej, następnie w Ośrodku Artylerii Motorowej, wreszcie po ukończeniu kursu oficerów obserwacyjnych służył w 1 baterii 1 pułku artylerii motorowej. Na stopień porucznika został mianowany ze starszeństwem z dniem 3 maja 1940 roku.
Po upadku Francji został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie dostał przydział do 10. dywizjonu artylerii lekkiej. Po odbyciu stażu w jednostkach brytyjskich ukończył kurs Wyższej Szkoły Wojennej (I kurs na obczyźnie) uzyskując tytuł oficera dyplomowanego.