Księstwo Saksonii-Eisenach (niem. Herzogtum Sachsen-Eisenach) – księstwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego (do 1806), powstałe z wydzieleniu ziem dla ernestyńskiej linii dynastii Wettynów. Stolicą był Eisenach. Księstwo trzeciej kreacji było w latach 1806–1809 państwem Związku Reńskiego.
Historia W wyniku podziału erfurckiego potomkowie Jana Fryderyka Wspaniałomyślnego (linia ernestyńska Wettynów) podzielili między siebie dobra turyńskie. Powstały m.in. księstwa Saksonii-Weimar oraz Saksonii-Coburg-Eisenach. Przez następne trzy stulecia ziemie ernestyńskich Wettynów ulegały podziałom, to znów ponownie łączyły się. W rezultacie Księstwo Saksonii-Eisenach oddzielono i włączono z powrotem do macierzy kilkakrotnie. Rzeczywiste terytoria księstwa zmieniały się wraz z każdą kreacją, ale zawsze w ich skład wchodziło miasto Eisenach, jako rdzeń.
Księstwo pierwszej kreacji powstało w 1596, po śmierci Jan Fryderyka II, kiedy to podzielono księstwo Sachsen-Coburg-Eisenach. Jan Ernest odziedziczył Eisenach, a starszy Jan Kazimierz Coburg. Gdy w 1633 roku książę Jan Kazimierz zmarł bezpotomnie księstwa zjednoczyły się. Niemniej jednak sam również zmarł bezpotomnie w 1638, a jego terytoria zostały podzielone między Saksonię-Weimar i Saksonię-Altenburg.