thumb|Karta z Psałterza utrechckiego
Psałterz utrechcki – iluminowany manuskrypt powstały na początku IX wieku, zawierający łaciński psałterz. Jego nazwa pochodzi od miejsca przechowywania w bibliotece Uniwersytetu Utrechckiego (sygnatura MS. 32).
Księga powstała między 816 a 834 rokiem w kręgu założonej przez św. Ebona tzw. szkoły z Reims, działającej przy opactwie benedyktynów w Hautvillers. Manuskrypt uchodzi za jeden z najpiękniejszych wytworów sztuki karolińskiej. W pisany kapitałą i ułożony w trzech kolumnach tekst wpleciona jest olbrzymia liczba wykonanych tuszem ilustracji, charakteryzujących się delikatną kreską. Niecodzienne iluminacje dały asumpt do wysunięcia różnych teorii na temat genezy manuskryptu. Podejrzewa się, iż miniatury mogły być wzorowane na ilustracjach jakiegoś manuskryptu późnoantycznego, a nawet iż jest to po prostu wierna kopia wcześniejszego psałterza z IV/V wieku. Inni odrzucają taką interpretację, wskazując na oryginalność szkoły z Reims i analogię z równie awangardowymi miniaturami Ewangeliarza Ebona.