René-Henri Olry (ur. 28 czerwca 1880 w Lille, zm. 3 stycznia 1944 w Angoulême) – francuski generał, żołnierz obu wojen światowych, dowódca Armii Alpejskiej (Armii Alp, Armée des Alpes) podczas bitwy o Francję (1939–1940).
Życiorys Urodził się 28 czerwca 1880 roku w Lille w regionie Nord-Pas-de-Calais. Syn inżyniera Alberta Olry’ego, śladem ojca wstąpił na École polytechnique w 1900 roku. Jednak po ukończeniu studiów nie pracował w zawodzie, lecz wstąpił do 21 Pułku Artylerii i 10 października 1904 roku został mianowany porucznikiem.
Podczas I wojny światowej służył w 2 Armii w bitwie pod Verdun pod dowództwem ówczesnego generała Philippe’a Pétaina. W 1917 roku został oddelegowany do Włoch jako część Francuskiego Korpusu Ekspedycyjnego i brał udział w walkach nad rzeką Piawą, a w 1918 roku objął dowództwo nad 283 Pułkiem Artylerii. Jego postawa podczas wojny przyniosła mu pięć oficjalnych pochwał.
W 1922 roku został sekretarzem Najwyższej Rady Obrony Narodowej () i służył we francuskiej misji wojskowej w Grecji do 1928 roku, kiedy to awansował na pułkownika 309 Pułku Artylerii. W 1932 roku awansował do stopnia generała brygady, a w 1935 roku do stopnia generała dywizji i objął dowództwo nad 29 Dywizją Piechoty, którą dowodził do 1937 roku.