Drukarnia Polska od 1920 wydawała „Gazetę Bydgoską”, od 1927 „Ilustrację Wielkopolską” i „Samochód”, od 1930 „Pomorzanina”, od 1934 „Nowiny Poświąteczne”. Członek Zarządu Wojewódzkiego Związku Ludowo-Narodowego w Wielkopolsce w latach 1925–1928. W latach 1932–1935 z ramienia Stronnictwa Narodowego zasiadał w poznańskim sejmiku wojewódzkim. Mimo pełnienia odpowiedzialnych funkcji w SN, relacje z macierzystym ugrupowaniem – w kontekście wydawania szeregu pism – nie zawsze układały się poprawnieA. Paczkowski, Prasa w życiu politycznym Drugiej Rzeczypospolitej, „Dzieje Najnowsze”, 10, 1978, nr 3, s. 38–39.Z. Kaczmarek, Z historii endeckiej prasy politycznej Poznania (1922–1939), „Rocznik Historii Czasopiśmiennictwa Polskiego”, 15, 1976, nr 1, s. 59–60.. Należał do zarządów Korporacji Kupców Chrześcijańskich i Związku Towarzystw Kupieckich w Poznaniu, w 1923 współzałożyciel Towarzystwa Miłośników m. Poznania i w latach 1923–1937 członek zarządu tego towarzystwa. Był członkiem Rady Związku Wydawców Dzienników i Czasopism w latach 1934–1939 (w 1939 - wiceprezesem). Po wkroczeniu wojsk niemieckich ukrywał się w Warszawie i w majątku Dylew k. Grójca, a po powstaniu warszawskim przebywał w Częstochowie. Powrócił do Poznania w 1945 i zajął się likwidacją majątku Drukarni Polskiej.