W kampanii wrześniowej jako dowódca drużyny oraz zastępca dowódcy plutonu batalionu zapasowego 63 Toruńskiego Pułku Piechoty, wraz z jednostką uczestniczył w bitwie nad Bzurą. Po demobilizacji batalionu sformował z grupy ochotników oddział w sile kompanii, z którym przedarł się do Warszawy, od 21 września aktywnie uczestniczył w jej obronie, m.in. w rejonie CIWF na Bielanach, następnie w obronie Wytwórni Papierów Wartościowych w przy ul. Zakroczymskiej, później dowódca punktu oporu na skraju lotniska bielańskiego oraz Powązek. 27 września ranny w głowę, przeniesiony do szpitala na ul. Mokotowskiej.
Od 7 października w niewoli, w oflagach: w Błoniu, Monachium, Eistedt, Oflagu VII A Murnau, Elsenborn oraz w stalagu VI A Oberlangen. 2 sierpnia 1941 roku uciekł, pieszo przeszedł przez Ardeny oraz granice: niemiecko-belgijską, następnie belgijsko – francuską, dotarł do Sedanu, Lille, 25 sierpnia do Arras, Besançon, 11 października do Auch, wreszcie do polskiego obozu w Montemiraill k. Awinionu (Francja). Po upadku Francji 18 maja 1942 roku z portu Wandr statkiem rybackim dotarł do Majorki, następnie do Gibraltaru, stamtąd transportowcem „Nargunde” 12 sierpnia do Glasgow, później do Aberdeen (Wielka Brytania), od 26 września na stażu w oddziałach brytyjskich.