thumb|240px|Grób Wacława Stefana Lewandowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Wacław Stefan Lewandowski (ur. 14 kwietnia 1888 w Warszawie, zm. 5 kwietnia 1971 w Poznaniu) – pianista, rektor PWSM w Poznaniu.
Życiorys Wacław Stefan Lewandowski urodził się w rodzinie Michała, adwokata, i Ludwiki z domu Doehr. W Szwajcarii w St. Gallen od 1905 był studentem wyższej szkoły handlowej, a następnie w Warszawie rozpoczął studia muzyczne u J. Oberfelta i J. Śliwińskiego. W Lipsku od 1912 był studentem konserwatorium muzycznego oraz w 1914 otrzymał dyplom w klasie gry fortepianowej J. Pembaura. Podczas I wojny światowej podjął w Warszawie działalność pedagogiczną, kontynuując ją od 1918 do 1937 w łódzkim Konserwatorium Muzycznym, w którym był także prezesem Towarzystwa Muzycznego. Jednocześnie w lwowskim i toruńskim konserwatorium uczył gry na fortepianie. Był również w okresie międzywojennym znanym i cenionym pianistą, który posiadał bogaty repertuar estradowy. Od 1937 związał się z PoznaniemWyjątek stanowił okres okupacji, który spędził w Warszawie., gdzie w początkowym okresie był wykładowcą w Państwowym Konserwatorium Muzycznym, a od 1945 docentem w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej. Kierownik Katedry Fortepianu od 1958, a rektor tej uczelni od 1951 do 1961Akademia Muzyczna im Ignacego Jana Paderewskiego.