ᚢ u, o, y lub ö). W celu ułatwienia odczytu runy opatrywano niekiedy dodatkowymi kropkami pełniącymi rolę znaków diakrytycznych.
Fuþark młodszy istniał w dwóch zasadniczych odmianach: duńskiej (tzw. długogałązkowej) i szwedzko-norweskiej (tzw. krótkogałązkowej). Dostosowany do rycia w drewnie fuþark krótkogałązkowy ze względu na nietrwałość materiału zachował się w mniejszej ilości zabytków niż ryty w kamieniu fuþark długogałązkowy. Spora część inskrypcji zawiera mieszankę obydwu odmian pisma.
Runy Znaki fuþarku młodszego wraz z możliwymi wartościami fonetycznymi: RunaWartość fonetycznaᚠfᚢu/v/w, y, o, øᚦþ, ðᚬą, o, æᚱrᚴk, gᚼhᚾnᛁi, eᛅa, æᛋsᛏt, dᛒb, pᛘmᛚlᛦʀ Zobacz też Runy bez pnia
Bibliografia
Kategoria:Runy Kategoria:Wikingowie