Po podpisaniu układu Sikorski-Majski w wyniku amnestii został zwolniony i 16 grudnia 1941 roku wstąpił do Armii Andersa, gdzie został przydzielony do 3 kompanii I batalionu 5 Wileńskiej Dywizji Piechoty na stanowisko dowódcy drużyny.
W styczniu 1943 roku zgłosił się do służby w kraju. Został przerzucony do Wielkiej Brytanii (przez Kapsztad, Rio de Janeiro, Nowy Jork i Kanadę), gdzie dotarł w maju 1943 roku. Po przeszkoleniu w dywersji został zaprzysiężony 5 listopada 1943 roku i przetransportowany do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. Otrzymał zadanie kurierskie od Komitetu Naczelnego ZHP na Czas Wojny w Londynie do Głównej Kwatery Szarych Szeregów „Pasieka”. Zrzutu dokonano w nocy z 12 na 13 kwietnia 1944 roku w ramach operacji „Weller 14” dowodzonej przez por. naw. Antoniego Błażewskiego (zrzut na placówkę odbiorczą „Mysz” koło wsi Bełżyce). Po aklimatyzacji w Warszawie (pod opieką „ciotki” Michaliny Wieszeniewskiej) dostał we Lwowie przydział na dowódcę 1 plutonu i zastępcę dowódcy Oddziału Leśnego Józefa Bistronia „Godziembo”. Po zmianie nazewnictwa była to 2., a później 4. kompania 19 pułku piechoty AK, wchodzącego w skład 5 Dywizji Piechoty AK „Dzieci Lwowskich”. Brał udział w wielu walkach i akcjach przeciw Niemcom i UPA.