Podczas studiów w ramach 22 pułku piechoty odbywał ćwiczenia wojskowe w wymiarze sześciu tygodni w 1936 i 1938 oraz ukończył Centrum Wyszkolenia Artylerii Przeciwlotniczej. W oparciu o ukończone dwa lata w SPArt. otrzymał awans do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1937 w korpusie osobowym oficerów artylerii.
Wobec zagrożenia wojną, w sierpniu 1939 zmobilizowany do 6 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej. W czasie kampanii wrześniowej walczył w obronie Lwowa. Po agresji ZSRR na Polskę i kapitulacji Lwowa przed Armią Czerwoną został wbrew warunkom kapitulacji miasta wzięty do niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940 i pogrzebany w bezimiennej zbiorowej mogile w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod pozycją 4029.