thumb|250px|Jedna ze stron rękopisu
Flateyjarbók (łac. Codex Flateyensis) – średniowieczny islandzki manuskrypt zawierający teksty skandynawskich sag i poematów. Powstał prawdopodobnie w latach 1387-1394 na północy Islandii.
Historia Na stronie tytułowej znajduje się informacja, że manuskrypt pierwotnie należał do Johna Haconssona, dla którego został napisany przez dwóch duchownych: Johna Thordssona i Magnusa Thorhallssona. Nie ma natomiast żadnej wzmianki o tym, kiedy zaczęto go pisać, choć jego główna część została ukończona prawdopodobnie w 1387 roku. Później dołączano do niego kolejne części. Nie wiadomo w czyim posiadaniu był do końca XV wieku, ale wtedy też dodano do niego nowe wątki i wypełniono luki historyczne rękopisu.
W 1651 roku biskup Brynjólfur Sveinsson, za przyzwoleniem duńskiego króla Fryderyka III, poprosił wszystkich mieszkańców Islandii, którzy posiadali stare rękopisy o zwrócenie ich królowi. W zamian za dostarczenie oryginałów lub kopii mieli otrzymać podarunek albo pieniądze. Flateyjarbók był wówczas w posiadaniu Jona Finnssona mieszkającego na wyspie Flatey na zachodnim wybrzeżu Islandii. Początkowo odmówił on oddania cennego spadku, który odziedziczył po ojcu i nawet osobista wizyta biskupa, który zaoferował mu spory kawałek ziemi nie przekonała go.