Masowy wyjazd mieszkańców za żelazną kurtynę był całkowitym zaskoczeniem dla ówczesnych władz Argentyny i szeroko komentowano go w prasie i kręgach politycznychS. Szabelcew, Ukrajinśki reemihranty z Arhentyny (1960-1960-ti rr.), „Ukrajinśkyj istorycznyj żurnał” 2002, nr 5, s. 95.. W połowie lat 60., pod wpływem nacisków międzynarodowych, władze radzieckie umożliwiły powroty swoich obywateli do Ameryki Południowej. Do kwietnia 1966 spośród 4195 zamieszkujących w ZSRR repatriantów i reemigrantów z Argentyny podania o wyjazd złożyło 1598 osób. Po powrocie do Argentyny większość z nich zerwała wszelkie stosunki z radziecką ambasadą oraz prokomunistycznymi organizacjami.
Straty, które ukraińska diaspora w Argentynie poniosła w wyniku repatriacji niektórych jej przedstawicieli do ZSRR wyrównywane były jednocześnie nieoczekiwanym napływem do Argentyny Ukraińców zamieszkałych w Urugwaju i Paragwaju, którzy pod koniec lat 50. opuszczali te kraje ze względu na panujący w nich ostry kryzys gospodarczyM. Wasyłyk, Ukrajinśki posełennia w Argentyni, München 1982, s. 20.. M. Wasyłyk szacował, iż w 1977 roku w Argentynie zamieszkiwało ogółem 200 tys. osób ukraińskiego pochodzeniaM. Wasyłyk, Ukrajinśki posełennia w Argentyni, München 1982, s.