W Wielkim Księstwie Poznańskim był osobą, która rozpowszechniała instrukcje polityczne i wojskowe Centralizacji Towarzystwa Demokratycznego Polskiego. W trakcie przygotowań do powstania 1846 aresztowano go i osadzono w więzieniu w Sonnenburgu w którym w tymże samym roku popełnił samobójstwo. thumb|200px|Patent zdrajcy Mirskiemu autorstwa Wiktora Kurnatowskiego z 1843
Największymi osiągnięciami litografii poznańskiej w XIX w. była produkcja jego warsztatu litograficznego. Wydając zbiór portretów sławnych mężów (między innymi Tadeusza Kościuszki, Ignacego Potockiego, Hugo Kołłątaja) jego zakład zaczął swoją działalność oraz zapowiedział dalsze wydania dzieł polskich artystów: Orłowskiego, Norblina, Molinarego. Z pod jego ręki wyszły portrety hetmanów Żółkiewskiego i Gosiewskiego, a także wizerunki współczesnych, np. K. Libelta i T. Mateckiego. Był wydawcą szeregu litografii o tematyce rodzajowej, np. Żebraczka, Drwal, Tabacznik z Poznania, oraz satyrycznej, np. Powstaniec polski. Zajmował się litografią reprodukcyjną. W litografii dwutonowej ukazały się obrazy W. Baeselera Rynek poznański, W. Wańkowicza Mickiewicz na skale Judahu, A. L. Molinarego Szpieg pojmany przez placówkę. Zajmował się także dagerotypią od 1843 i wspólnie z S. Mielżyńskim wykonał pierwsze w Poznaniu dagerotypy.