pocieszane zbliża się, ale też unika spotkania, prezentuje upór. Ma również poczucie nieszczęścia, jest wycofane, na przykład zwija się w kłębek na podłożu, jest lękliwe, nadmiernie czujne, nie stroni od agresji, zarówno autoagresji, jak i agresji skierowanej przeciwko innym osobom. Pocieszanie dziecka nie zmienia tych stanów.
Od zaburzeń całościowych zaburzenie reaktywne odróżnia się prawidłowymi reakcjami na bodźce ze środowiska. Również zainteresowanie innymi dziećmi wydaje się prawidłowe. Jednak pojawiające się podczas zabawy negatywne emocje ją uniemożliwiają. W związku z tym relacje z rówieśnikami pozostają ubogie.
Oprócz objawów psychicznych występują: zahamowanie wzrostu i zaburzenia rozwoju fizycznego.
Przebieg Problem rozpoczyna się w pierwszych pięciu latach życia dziecka.
Zaburzenia przywiązania nie kończą się z przeminięciem dzieciństwa, ale trwają także po wkroczeniu pacjenta w wiek dorosły. W dalszym ciągu wpływają na zawiązywanie relacji, niekiedy je uniemożliwiając. Mogą też zepsuć relacje pacjenta z własnymi dziećmi.
Przypisy ICD-10, Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych
Kategoria:Zaburzenia zachowania wieku dziecięcego i młodzieńczego