W 2010 roku zagrał w trzynastu meczach zakończonego na półfinale sezonu, a jego forma została doceniona przyznawanym przez samych graczy Waratahs Matthew Burke Cup dla najlepszego zawodnika klubu. Z kolei jego postawa na boisku, jak i poza nim zaowocowała natomiast uhonoronowaniem Waratah Medal. Również rok później zagrał w trzynastu spotkaniach, z pozostałych czterech wyeliminowały go wstrząśnienie mózgu i dwukrotnie kontuzja kolana, a Waratahs ponownie znaleźli się w fazie pucharowej. W głosowaniu na najlepszego zawodnika zespołu uległ jedynie Kurtleyowi Beale, został jednak uznany najlepszym w formacji młyna. Jeszcze w marcu 2011 roku podpisał przedłużenie umowy z Waratahs o kolejne dwa lata.

Także w 2012 roku był jednym z filarów drużyny, wyróżniającym się w szczególności w grze w polu, ponownie znalazł się w czołowej trójce Matthew Burke Cup, otrzymał także ustanowioną w tym roku nagrodę dla najlepszego zawodnika według kibiców zespołu. W trakcie sezonu opuścił dwa mecze w maju z powodu kolejnego wstrząśnienia mózgu, w pozostałych czternastu był zawodnikiem wyjściowej piętnastki.