mały|Grób prof. Andrzeja Woltanowskiego na cmentarzu Bródnowskim Andrzej Woltanowski (ur. 5 czerwca 1942 w Warszawie, zm. 6 listopada 1996 tamże) – polski historyk i archiwista, specjalista z zakresu historii doby stanisławowskiej, insurekcji kościuszkowskiej, dziejów Warszawy i zesłań na Syberię XVIII i XIX wieku, znawca prasy, profesor Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys W 1960 ukończył szkołę średnią i rozpoczął studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego; był seminarzystą Stanisława Herbsta i Andrzeja Zahorskiego. W 1965 obronił pracę magisterską pt. Prasa oficjalna insurekcji kościuszkowskiej, otrzymał za nią nagrodę imienia profesora dra Emila Kipy na najlepszą pracę magisterską lub doktorską w zakresie dziejów Polski i powszechnych XVIII i XIX wieku wykonaną w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego w 1965. Następnie rozpoczął pracę w archiwum Polskiej Akademii Nauk, gdzie pomiędzy 1965 a 1969 opracowywał naukowo spuścizny licznych uczonych i twórców. Zafascynowany dokonaniami Tadeusza Stryjeńskiego opublikował na ten temat kilka artykułów. Będąc od 1965 uczestnikiem seminarium doktorskiego prof. S. Herbsta podjął się pisania dysertacji na temat „Propaganda insurekcji kościuszkowskiej”.