Po wybuchu powstania listopadowego wstąpił do Wojska Polskiego, w którym służył jako oficer 1 Pułku Krakusów w randze podporucznika. Wziął udział w wojnie z Rosją w 1831 r., dowodząc plutonem w 17 bitwach i obronie Warszawy. Za bitwę pod Kockiem został odznaczony Krzyżem Złotym Orderu Virtuti Militari. Pod komendą gen. Rybińskiego 5 października 1831 r. przeszedł do Prus.
Na pewien czas wrócił do rodzinnej Saksonii. Jednak już w 1833 r. osiadł w austriackiej Galicji, kupiwszy majątek Krzykówka nieopodal Wisły, na obrzeżach Puszczy Niepołomickiej, a następnie sąsiednią Groblę. Początkowo chciał założyć kopalnię i hutę żelaza, lecz planów tych nie zdołał zrealizować.
W 1835 r. ożenił się z Karoliną Schlam, córką nadleśniczego, z którą miał syna Gustawa Adolfa, ziemianina i adwokata. Świadectwem postępującej polonizacji Ernesta Kadena było przejście z luteranizmu na katolicyzm. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Zabierzowie Bocheńskim.
Bibliografia Stanisław Brzozowski, Kaden Ernest Leopold, w: Polski słownik biograficzny, t. XI, Wrocław 1965, s.