Jego autorstwa są też dwie pierwsze przymiarki do towarowej wersji Poloneza: pick-up będący połączeniem przedniej części kabiny pięciodrzwiowego Poloneza i skrzyni ładunkowej z PF 125p i pojazd trzyosiowy.
Kariera w FSO Od 1955 roku Łukaszewicz był kierownikiem Biura Konstrukcji Nadwozi DGK, a po przekształceniu DGK w Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Samochodów Osobowych (OBR SO) w roku 1968 – analogicznej komórki organizacyjnej. W latach 1974–1985 kierował całym Zakładem Doświadczalnym OBR SO.
Życie prywatne W młodości uprawiał sporty lotnicze, jednak tę pasję przerwało zdiagnozowanie wady wzroku. Był też zapalonym motorowodniakiem, członkiem sekcji motorowodnej zakładowego klubu sportowego Stal FSO, dla którego konstruował również sportowe łodzie motorowe. Żonaty, miał dzieci.
Znaczenie Łukaszewicz wraz z inżynierami Władysławem Kolasą i Cezarym Nawrotem był pionierem zastosowania tworzyw sztucznych do budowy nadwozi samochodowych i mastermodeli w polskim przemyśle motoryzacyjnym.