monografii pt. Zarys historii Tow. Gimnastycznego „Sokół” w Sanoku w 50-tą rocznicę jego istnienia, wydanej w 1939), ks. Franciszek Salezy Czaszyński, ks. Franciszek Salezy Matwijkiewicz, ks. Szymon Korpak (kapelan), ks. Ludwik Stanisławczyk, ks. Jakub Mikoś, ks. Franciszek Witeszczak, ks. Bronisław Stasicki, ks. Jan Trznadel, ks. Józef Drozd, ks. Paweł Rabczak, Natan Nebenzahl. Do towarzystwa należeli w większości przedstawiciele inteligencji, w tym wszyscy burmistrzowie Sanoka w okresie działalności Sokoła” do 1939, urzędnicy miejscy, osoby piastujące stanowiska publiczne, nauczyciele gimnazjalni, duchowni, także przedstawiciele społeczności Rusinów i Żydów••. W 1924 towarzystwo liczyło 264 członków, w 1925 było 226 mężczyzn i 28 kobiet, a w 1939 było ich 201.
28 października 1893 podczas rocznego walnego zgromadzenia jedynomyślnie potwierdzono uchwałę Wydziału, aby sprawienie sztandaru nie wyprzedziło założenia kamienia węgielnego pod dom własny „Sokoła” w SanokuSprawy towarzystw gimnastycznych polskich. Sanok. „Przewodnik Gimnastyczny „Sokół””. R. XIV. 1, s. 9–10, styczeń 1894.. W 1899 podjęto decyzję o budowie gmachu „Sokoła” w Sanoku.