W 1986 roku opublikowała biografię pacyfistki i laureatki nagrody Nobla Berthy von Suttner pt. Bertha von Suttner. Ein Leben für den Frieden. Opublikowana w 1996 w języku niemieckim, a trzy lata później w języku angielskim książka Hitlers Wien. Lehrjahre eines Diktators (wydana również w Polsce), opisująca pobyt Hitlera w stolicy Austrii w latach 1908-1913 przyniosła jej międzynarodowy rozgłos i uznanie. Jej pozycję historyka piszącego o nieznanych aspektach życia znanych osobistości, ugruntowały kolejne prace z których najgłośniejsze to: Winifred Wagner: A Life at the Heart of Hitler's Bayreuth (2002), Kronprinz Rudolf. Ein Leben (2005). Jej dotychczas najbardziej poczytna książka to Elisabeth. Bilder einer Kaiserin (1995), wielokrotnie wznawiana i tłumaczona na wiele języków w tym japoński i chiński. Przez lata swojej naukowej działalności, Hamann, jako historyk, wypracowała swoją własną drogę – naukowe opracowywanie popularnych tematów historycznych na bazie intensywnej pracy archiwalnej nad nowymi źródłami i najbardziej jak to możliwe zrozumiały dla szerokiego grona czytelników język. Obok tych prac legitymuje się również wydaniem: odnalezionego przez siebie w Bernie poetyckiego dziennika cesarzowej Elżbiety (Kaiserin Elisabeth.