(System ochrony uchodźców w wymiarze uniwersalnym) Na wzór tej definicji tworzono kolejne (Colloquium on the development in the law of refugees with particular reference to the 1951 Convention and the Statute of the Office of the United Nations High Commissioner for Refugees, On the history of the international protection of refugees, On the Development of the Concept of ‘Persecution’ in International Refugee Law)., także osoby przebywające w wyniku wojny poza granicami państwa, którego dana osoba jest obywatelem, i nie może lub nie chce korzystać z ochrony tego państwaDotyczyło to głównie obywateli radzieckich, których za dostanie się do niewoli władze ZSRR oskarżały o „zdradę”, a za wywóz na roboty przymusowe w III Rzeszy o „współpracę z wrogiem”, ewentualnie (zwłaszcza gdy wyzwolili ich zachodni alianci) o „szpiegostwo” lub „imperialistyczną propagandę” (Andrzej J. Kamiński Koszmar niewolnictwa Warszawa 1990)., oraz dzieci przebywające poza krajem pochodzenia (bądź nieustalonej narodowości) a których rodzice zginęli lub zaginęli w wyniku wojny. Statusu tego odmówiono zbrodniarzom wojennym i kolaborantom.
Ówczesne komunistyczne władze Polski odmówiły przystąpienia do tej organizacji pod pretekstem obrony suwerenności, podobnie potraktowały jej następcęKatarzyna Kulecka Polska polityka wobec uchodźców s.