Zastosowanie thumb|Zegar w stylu Empire: Mars i Wenus jako alegorie Napoleona I i Marii Ludwiki, Luwr, ok. 1810 Od początku metodę ormulu wykorzystywano przede wszystkim do wytwarzania ekskluzywnych i dekoracyjnych mebli, porcelany, zegarów oraz kominków i żyrandoli. Niekwestionowany prym w tej dziedzinie wiodła Francja. Do mistrzów specjalizujących się w technice ormulu zalicza się działających w XVIII wieku Francuzów: rzeźbiarza Jacques’a Caffieriego oraz wytwórcę mebli i rzeźbiarza Charlesa Cressenta. Poza Francją do ważniejszych przedstawicieli specjalizujących się w ormulu należy zaliczyć Brytyjczyków: osiemnastowiecznego fabrykanta Matthew Boultona oraz dziewiętnastowiecznego zegarmistrza Benjamina Lewisa Vulliamyego.
Szczyt w używaniu ormulu przypadł jednak na początek XIX wieku, na tzw. styl Empire. Wtedy też w monarchii Napoleona I powstały najwspanialsze dzieła zdobione techniką ormulu.
Ormulu współcześnie Od wieku XIX terminu ormulu używa się powszechnie w szerszym kontekście dla dowolnie wytwarzanych pozłacanych metali, nawet gdy używane są jedynie imitacje złota. Termin jest także bardzo popularny w sztuce chińskiej, gdzie od wieków pozłacany brąz jest popularniejszy od pozłacanego srebra.
Bibliografia Swantje Koehler, Ormolu dollhouse accessories, Bonn 2007.
Zobacz też Złocenie Galwanotechnika
Kategoria:Zdobnictwo Kategoria:Rzemiosło artystyczne Kategoria:Dzieła sztuki użytkowej
fr:Dorure