Mapa z Madaby, również mozaikowa mapa z Madaby − mozaika podłogowa w cerkwi św. Jerzego w Madabie w Jordanii, przedstawiająca mapę Bliskiego Wschodu, pochodząca z okresu bizantyjskiego. Mozaika stanowi najstarsze kartograficzne przedstawienie Ziemi Świętej, z uwzględnieniem Jerozolimy. Pochodzi z VI w.
Historia Na mapie przedstawiono kościół Matki Bożej Nowej, który konsekrowano 20 listopada 542. Autorzy mozaiki nie odnotowali kształtów budowli jerozolimskich, które wzniesiono po 570. Te dwie daty wyznaczają więc granice okresu, w którym mozaika powstała, między 542 a 570. Autor dzieła jest anonimowy. Mozaikę ufundowali wierni z Madaby, która była w tym czasie stolicą biskupią. W VIII w. w czasach Umajjadów z mozaiki usunięte zostały przedstawienia postaci ludzkich. W 746 Madabę zniszczyło trzęsienie ziemi, miasteczko zostało opuszczone.
Zabytkową mozaikę odkryto w 1884 podczas prac przy budowie nowej cerkwi. Do częściowego zniszczenia mapy przyczyniły się: pożar, zwykłe użytkowanie świątyni oraz wilgoć. W 1964 niemiecka Fundacja Volkswagen przekazała Deutscher Verein für die Erforschung Palästinas (Niemieckiemu Towarzystwu Palestynologicznemu) 90000 marek, by zabezpieczyć zabytek.