Rękopis wyróżnia się licznymi przedstawieniami skąpo ubranych panien łaziebnych. W XVI wieku czeski kronikarz Václav Hájek z Libočan w Kronice Czeskiej przywołał legendę według której uwięziony król Wacław IV miał uwolnić się z więzienia dzięki pomocy łaziebnej Zuzanny. Zorganizowała ona ucieczkę króla łodzią. Wówczas Zuzanna miała zostać kochanką króla, a ten za jej starania wybudował łaźnię w Pradze i oddał jej w zarząd. Opowieść ta rozpowszechniła się w XIX wieku w Czechach. Dziś obecność skąpo ubranych łaziebnych panien obecnych na kartach średniowiecznej Biblii stanowi problem naukowy.
Po śmierci Wacława manuskrypt trafił do jego brata Zygmunta, przez którego córkę Elżbietę stał się własnością jej męża Albrechta II Habsburga. W 1447 roku księga została po raz pierwszy oprawiona. Od 1500 roku przechowywana była w Innsbrucku. Po wygaśnięciu tyrolskiej linii Habsburgów w 1665 roku manuskrypt trafił do Wiednia. W 1790 roku podzielono go na sześć tomów i oprawiono. Od 1936 roku znajduje się w zbiorach Austriackiej Biblioteki Narodowej.
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Manuskrypty z XIV wieku Kategoria:Austriacka Biblioteka Narodowa Kategoria:Niemieckie przekłady Biblii