Aleksandr Aleksandrowicz Zwieriew, (ur. w Faustowie, zm. 16 listopada 1937 na poligonie NKWD w Butowie) – rosyjski duchowny prawosławny, protoprezbiter, święty nowomęczennik prawosławny.
Życiorys Był synem kapłana prawosławnego. Ukończył Moskiewską Akademię Duchowną, po czym został zatrudniony jako wykładowca historii literatury rosyjskiej w Wifańskim Seminarium Duchownym. Święcenia kapłańskie przyjął w 1913. Pięć lat później wyjechał do Moskwy i tam podjął pracę duszpasterską w cerkwi św. Mikołaja w Zwonarach. W tym samym roku został asystentem kierownika kursów przygotowujących do święceń kapłańskich przy eparchii moskiewskiej, zaś w 1919 – proboszczem parafii przy świątyni, w której służyłАЛЕКСАНДР.
W 1921 otrzymał godność protoprezbitera. W tym samym roku wzmiankowany jest jako wykładowca teologii pastoralnej na kursach przygotowujących dla kapłanów przy eparchii moskiewskiej, zaś w roku następnym był zastępcą ich kierownika. Również w 1922 został aresztowany za odczytanie w cerkwi listu pasterskiego patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Tichona, w którym krytyce poddana została konfiskata kosztowności cerkiewnych. Po aresztowaniu, w czasie przesłuchania, ks. Zwieriew stwierdził, iż nie zgadza się z treścią listu patriarchy i poparł Żywą Cerkiew, po czym został zwolniony.