Krzyż z San Domenico w Arezzo – średniowieczna ikona w kształcie krzyża, autorstwa włoskiego malarza Cimabuego, powstała ok. 1268-1271, przechowywana w Kościele San Domenico w Arezzo.
Pierwsze znane dzieło artysty, w którym widać odejście od stylu typowo bizantyjskiego, przede wszystkim w ekspresji.
Historia Dzieło Cimabuego przypomina Krzyż z bazyliki San Domenico w Bolonii autorstwa Giunta Pisano. Dominikanie poprosili, by Cimabue skopiował ikonę krzyża, znajdującą się w głównym klasztorze ich zakonu.
Krzyż Cimabuego zawsze znajdował się w kościele dominikanów. Pierwszy raz przeprowadzono jego renowację w 1917, kolejną w 2005. Jako pierwszy opublikował go w 1875 Giovanni Battista Cavalcaselle, który jednak za autora uznał Margaritone d'Arezzo. Jako pierwszy przypisał dzieło Cimabuemu w 1907 Adolfo Venturi, w ślad za nim poszedł w 1927 Pietro Toesca. Datowanie opiera się przede wszystkim na cechach stylu. Kościół i klasztor wzniesiono w 1242. Powiększono go w późniejszym okresie, najprawdopodobniej z polecenia władz rzymskich.