Geir Hallgrímsson (ur. 16 grudnia 1925 w Reykjavíku, zm. 1 września 1990 tamże) – islandzki polityk, prawnik i samorządowiec, w latach 1973–1983 przewodniczący Partii Niepodległości, premier Islandii (1974–1978), minister spraw zagranicznych (1983–1986), prezes banku centralnego (1986–1990).

Życiorys Rodzina, edukacja i działalność zawodowa Syn Hallgrímura Benediktssona (1885–1954), kupca i polityka, oraz Áslaug Geirsdóttir (1895–1967). W 1944 został absolwentem Menntaskólinn í Reykjavík, w 1948 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Islandzkim. Następnie przez rok uczęszczał na studia podyplomowe z prawa i ekonomii w Harvard Law School na Uniwersytecie Harvarda.

Od 1948 do 1959 praktykował jako adwokat w Reykjavíku. W latach 1955–1959 był prezesem spółki prawa handlowego „H. Benediktsson”. Od 1954 do 1986 wchodził w skład zarządu (od 1969 jako jego prezes) przedsiębiorstwa Árvakur wydającego m.in. dziennik „Morgunblaðið”. W latach 1965–1974 zasiadał nadto w zarządzie kompanii energetycznej Landsvirkjun.

Działalność polityczna Podobnie jak ojciec zaangażował się w działalność polityczną w ramach Partii Niepodległości. W latach 1957–1959 był przewodniczącym jej organizacji młodzieżowej.