Opactwo cystersów w Ząbrsku (obecnie Zemsko) 1287 – Przemysł II zatwierdza na prośbę opata Teodoryka z Ząbrska nadania Władysława Odonica i Bolesława Pobożnego dla cystersów z Dobrilugk, przeniesione obecnie na opata i klasztor w Ząbrsku: 500 łanów nad rzeką Ponikwa i w Sokolej Dąbrowie oraz nadaje klasztorowi w Ząbrsku młyn nad rzeką Lubniewicy (Lubniewiz), do którego należy 1/2 sadzawki, 2 brzegi wspomn. rzeki i 2 morgi roli wraz z czynszem rocznym 2 grzywny, który to czynsz cystersi wykupili od księcia za 15 grzywien; 1293 – tenże Przemysł II zatwierdza opatowi Mikołajowi i cystersom w Ząbrsku nadanie Jana zwane Mascove i syna jego Jakuba, obejmujące część Maszkowa przyległą do wsi Templewo; 1299 – Albert margrabia branderburski potwierdza, że opat Konrad z Nova Doberow, czyli z Ząbrska, kupił młyn Vogelsangk pod Landsbergiem (obecnie Gorzów Wielkopolski); 1309 – Andrzej biskup poznański nadaje Konradowi opatowi i cystersów w Ząbrsku dziesięciny ze wsi Ponikwa zwanej Nowa Wieś, 1312 – komes Wojciech Kyrszonoviz (syn Krzczona?) zwany de Stancik (niezidentyfikowany według wydawcy słownika: Szczaniec) daje klasztorowi w Ząbrsku 5 łanów w Cieślach (powiat pyzdrski) jako odszkodowanie za szkody wyrządzone klasztorowi; 1312 – Waldemar margrabia brandenburski nadaje opatowi i cystersów w Ząbrsku wsie Bledzew i Sokola