Paradyżu, Ząbrsku i Obrze z powodu ich zniszczenia i spustoszenia, 1335 – Dytmar opat w Ząbrsku wyjaśnia, że klasztor był winien 4 grzywny srebra Mikołajowi Scularis, niegdyś mieszczaninowi z Drzenia (obecnie Drezdenko) i dotąd spłacał je z młyna zwanego Vogelsangk, dopóki można było w nim mleć, obecnie prosi, aby pretensje jego zaspokoili mieszczanie z Landsbergu, 1360 – występuje jako świadek Jakub przeor w Ząbrsku, 1360 – Andrzej opat i cystersi z Ząbrska nabywają od braci stryjecznych Tomasza oraz Tomasza Hericha i Ebla zwanego Hokemanne mieszczanina z Frankfurtu nad Odrą 1/2 Osiecka za 66 kop groszy szerokich,
1361 – brat Herman z Werborge w imieniu zakonu joannitów oświadcza, że Osiecko, które znajduje się w posiadaniu Andrzeja opata i cystersów z Ząbrska, będzie mogło przejść na wieczne czasy w posiadanie wspomnianych cystersów, jeżeli joannici nie wykupią go w ciągu 5 lat za 100 kop szerokich groszy, 1370 – Kazimierz Wielki potwierdza wcielenie do dóbr klasztoru w Ząbrsku wsi Osiecko, kupionej za 100 kop groszy od mieszczan z Frankfurtu nad Odrą, 1374 – opat z Ząbrska, a następnie w 1376 klasztor w Ząbrsku na mocy wyroku sądu polubownego ma otrzymać od rady miejskiej w Landsbergu 100 grzywien zwanych Finkenaugen oraz zwolnienie od cła w Landsbergu dla wsi Bledzew i Sokola Dąbrowa (zapewne tytułem jakiegoś