Luis Alonso Schökel SJ (ur. 1920 w Madrycie, zm. 10 lipca 1998 w Salamance) – hiszpański jezuita, biblista, wykładowca Papieskiego Instytutu Biblijnego w Rzymie.
Życiorys Swoją karierę naukową na Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie rozpoczął w 1957. Przez prawie czterdzieści lat prowadził wykłady ze wstępu do Starego Testamentu, hermeneutyki biblijnej, egzegezy i teologii Starego Testamentu. Wygłaszał odczyty w wielu wszechnicach na całym świecie. Jego książki tłumaczone były na różne języki. W rozwoju egzegezy Schökel zasłynął jako biblista, który docenił walory Biblii jako dzieła literackiego. Przyczynił się do rozwoju studiów, w których traktowano poetykę jako środek do poznania i odczytania przesłania biblijnego.
Praca doktorska o. Schökela wydana drukiem w 1963 Estudios de poética hebrea, wyznaczyła na całe lata kierunek badań prowadzonych przez biblistę. Zwieńczeniem poszukiwań stało się dzieło Manual de poética hebrea, opublikowane w 1987. W biblistyce katolickiej jest to jeden z podstawowych podręczników dla badaczy zajmujących się aspektami literackimi Starego Testamentu. Do ważnych prac hiszpańskiego biblisty należą: wydawanie wraz z innymi biblistami hiszpańskimi serii Los Libros Sagrados, w której tłumaczenia poszczególnych ksiąg biblijnych zaopatrzone zostały w dokładne przypisy opublikowanie wraz z J.