Zgodnie z zasadą potencjalności nie tylko zygota jest człowiekiem w sensie normatywnym, ale też żołądź jest dębem in potentia, posiada bowiem możliwość rozwinięcia się w dąb.
Potencjalność jako możność To rozumienie potencjalności odwołuje się do arystotelesowskiego poglądu o możności samej w sobie. Zygota, cechując się naturą już ukierunkowaną na stawanie się człowiekiem jako osobą, ma więc możność stawania się nim, a jest to możność czynna. Od początku swego istnienia organizm ten znajduje się też w stanie rozwoju, który prowadzi właśnie do tego bytu osobowego. Kolejne etapy tego rozwoju uważa się za "progresywny stan jednego i tego samego bytu", na tej podstawie uznając, że cechy człowieka w sensie wartościującym są już w możności zarodka czy zygoty od chwili zapłodnienia. Podobnie uznaje się, że żołądź, z uwagi na swą możność, jest już dębem.