mały|Dmitrij Odiniec Dmitrij Michajłowicz Odiniec, ros. Дмитрий Михайлович Одинец (ur. 7 stycznia 1883 roku w Petersburgu, zm. 10 maja 1950 roku w Kazaniu) – rosyjski, a następnie emigracyjny pedagog i wykładowca akademicki, historyk, pisarz i publicysta, działacz polityczno-społeczny, minister do spraw wielkorosyjskich w rządzie ukraińskim, radziecki profesor.
W 1901 roku ukończył gimnazjum jarosławskie w Sankt Petersburgu, po czym wstąpił na miejscowy uniwersytet. W 1902 roku studiował też na instytucie archeologicznym. W latach 1903–1904 słuchał wykładów na wydziale historyczno-filologicznym uniwersytetu w Berlinie. Od 1906 roku działał w Grupie Pracy, wchodząc później w skład komitetu centralnego. Po ukończeniu studiów w 1907 roku, współpracował z historykiem W. I. Siergiejewiczem. Wkrótce został nauczycielem historii w petersburskich gimnazjach. W 1908 roku objął funkcję profesora historii prawa rosyjskiego na kursach historyczno-literackich i prawniczych N. P. Rajewa na wolnym uniwersytecie kobiecym. W 1910 roku wybrano go dyrektorem prywatnego gimnazjum męskiego S. A. Stołbcowa. Od 1911 roku był profesorem historii prawa rosyjskiego i sekretarzem wydziału prawniczego instytutu psychologicznego.