Stanisław Konarzewski, wcześniej Gołaszewski (ur. 1855, zmarł 20 stycznia 1932 w Istebnej)Zapis nr 1 w księdze parafialnej Parafii Dobrego Pasterza w Istebnej ze stycznia 1932 r. – polski organista, kompozytor, kapelmistrz na wilanowskim dworze Potockich, od ok. 1892 Branickich.
Życiorys Syn poległego w powstaniu styczniowym Ludwika(?) Gołaszewskiego i Kamili, z domu Majorowskiej; osierocony, znalazł się pod opieką rodziny Potockich przy należącym wówczas do nich pałacu wilanowskim. Z obawy przed represjami carskimi po powstaniu, zmieniono mu nazwisko z Gołaszewski (herbu Kościesza) na należące do blisko spokrewnionej rodziny - Konarzewski (herbu Pobóg lub też Poraj - Róża). Wykształcenie muzyczne zdobywał jeszcze w będącym poprzednikiem warszawskiego Konserwatorium – Instytucie Muzycznym, między innymi razem z Ignacym Paderewskim. Po studiach objął posadę organisty w kościele p.w. św. Anny w Wilanowie. Około 1884 r. ożenił się z Anną z Malinowskich, z którą miał dwoje dzieci – starszego syna LudwikaZapis nr 153 w księdze parafialnej Parafii św. Anny w Wilanowie z dnia 27 VIII 1885 r.oraz urodzoną ok. 1887 r., zmarłą w dzieciństwie - córkę Marię. Być może - przedwczesna śmierć żony ok. 1895 r. a następnie córki oraz konieczność wyjazdu syna do Krakowa spowodowały, że ok. 1905 r. przeniósł się do położonego na pn. – wsch.