Ludwik Szenderowski (ur. 30 czerwca 1905 w Kowlu, zm. 27 marca 1993 w Warszawie) – polski duchowny protestancki, jeden z liderów Związku Ewangelicznych Chrześcijan (ZECh), a następnie Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego (ZKE), którego był współtwórcą.
Życiorys thumb|240px|IPN 0259/595/1-3, materiały zgromadzone przez bezpiekę na temat Ludwika Szenderowskiego. Przyszedł na świat w Kowlu. Był synem Ludwika Szenderowskiego Seniora, prezesa Zjednoczenia Ewangelicznych Chrześcijan i Baptystów w Polsce. W okresie międzywojennym był aktywistą ZECh, w latach 1935-1939 był jego zwierzchnikiem.
W czasie II wojny światowej, jako ochotnik był uczestnikiem powstania warszawskiego w ramach 3 batalionu pancernego „Golski” odcinek „Topór” - Podobwód „Sławbor” - I Obwód „Radwan” Okręgu Warszawskiego AK. Po wojnie uczestniczył w odbudowie ruchu ewangelikalnego w Polsce. Wspólnie ze Stanisławem Krakiewiczem zorganizował w dniach 24–26 maja 1947 r., „Konferencję Braterską” w Ustroniu, podczas której utworzono ZKE. Aresztowany we wrześniu 1950 przez służbę bezpieczeństwa, podczas szeroko zakrojonej akcji wymierzonej w działaczy ewangelikalnych w Polsce związanych ze Zjednoczonym Kościołem Ewangelicznym, Zjednoczeniem Kościołów Chrystusowych i Kościołem Chrześcijan Wiary Ewangelicznej.