239, Oficyna Wydawnicza Fogra, ..
Źródła epoki Utracone dzieła hellenistyczne Większość sporego dorobku historyków epoki hellenistycznej przepadła na skutek zmiany gustów literackich w późniejszych latach (I w. p.n.e.), kiedy to zaczęto pogardzać używaną powszechnie od IV w. p.n.e. greką koine i tym samym rzadziej kopiowano dokumenty w niej napisane. Ważniejsi autorzy, których dzieła nie zachowały się do czasów dzisiejszych, to: Hieronim z Kardii – sekretarz jednego z diadochów – Eumenesa, a później Demetriusza Poliorketesa i Antygona Gonatasa, autor dziejów wojen diadochów zawierających opis wydarzeń co najmniej do śmierci Pyrrusa w 272 p.n.e. Fylarchos – autor 28-tomowej historii lat 272–219 p.n.e., krytykowany przez Polibiusza za sensacyjny styl, popularny wśród historyków epoki hellenistycznej. Duris z Samos – uczeń Teofrasta, autor dziejów Grecji i Macedonii po rok 280 p.n.e. i historii Agatoklesa. Megastenes – poseł Seleucydów do Indii, autor relacji ze swojej podróży, działający w III wieku p.n.e. Timajos – historyk pochodzący z Sycylii działający w Atenach, pomysłodawca wykorzystania igrzysk w Olimpii do datowania wydarzeń. Posejdonios z Apamei – autor historii od roku 146 p.n.e.