Duże znaczenie mają też liczne monety pochodzące z tego okresu, odnajdywane na całym obszarze świata hellenistycznego.
Historia Wojny Aleksandra Wielkiego thumb|731x731px|Imperium Aleksandra Wielkiego i trasa jego kampanii|centrujAleksander Wielki został władcą Macedonii w 336 p.n.e. po śmierci ojca Filipa II. Miał wówczas zaledwie 22 lata. Odziedziczył doskonale zorganizowaną armię oraz sprawne państwo, które kontrolowało większość Grecji. W 335 p.n.e. stłumił bunt dwóch polis: Teb i Aten, a rok później wyruszył na planowaną przez ojca wyprawę przeciwko imperium perskiemu. Pokonał wroga w bitwach nad Granikiem i pod Issos, uwolnił greckie poleis w Azji Mniejszej oraz zajął wschodnie wybrzeża Morza Śródziemnego, w tym Egipt. W 331 p.n.e. zadał Persom decydujący cios w bitwie pod Gaugamelą, co otworzyło mu drogę do zajęcia Babilonu, Mezopotamii i Persji. Król perski Dariusz III zbiegł z pola walki, a następnie zginął z rąk własnych dowódców. Kolejne lata to ciężkie walki armii macedońskiej we wschodnich satrapiach: Baktrii i Sogdianie. W 327 p.n.e. Aleksander, dysponując armią liczącą ponad sto tysięcy żołnierzy, wyruszył na podbój Indii. Choć odniósł pewne sukcesy, na skutek protestów zmęczonych przedłużającą się kampanią żołnierzy postanowił zawrócić.