Po odbyciu dalszych studiów wojskowych, w 1985 został skierowany do służby na fregacie HMS „Alacrity”. W latach 1986–1989 był adiutantem królowej Elżbiety II. W 1989 trafił do załogi fregaty HMS Boxer, zaś w 1990 został jej dowódcą. W latach 1992–1994 pełnił służbę sztabową w Ministerstwie Obrony Wielkiej Brytanii, zaś w 1994 został asystentem wojskowym ministra Malcolma Rifkinda. W latach 1995–1996 dowodził fregatą HMS „Cumberland”, biorącą wówczas udział w misji IFOR na Bałkanach. Następnie został dowódcą fregaty HMS „Montrose” i zarazem całej 6. Eskadry Fregat.
W latach 1997–1999 ponownie pracował w Ministerstwie Obrony. Następnie był badaczem-gościem (visiting fellow) na St Antony’s College w Oksfordzie, a później został jednym z zastępców komendanta Joint Services Command and Staff College, kolegium wojskowego wyspecjalizowanego w prowadzeniu szkoleń dla oficerów najwyższych szczebli. W latach 2001–2004 po raz trzeci służył w Ministerstwie Obrony, tym razem na stanowisku Dyrektora Programów i Zasobów Royal Navy. W 2004 został awansowany na kontradmirała i mianowany jednym z zastępców szefa Sztabu Obrony, odpowiedzialnym za planowanie i zasoby. W 2007 otrzymał awans na admirała floty i objął kierownictwo Defence Estates, agendy odpowiedzialnej za zarządzanie nieruchomościami wojskowymi.