W Kenii i RPA stare gniazda wykorzystują amadyny obrożne (Amadina fasciata), w RPA także amarantka szara (Lagonosticta nitidula), niekiedy z gniazd korzystają także mniszka srokata (Lonchura cucullata) i mucharka lśniąca (Melaenornis pammelaina).
Zniesienie liczy 2–4, choć zwykle 3, jasnoniebieskie jaja, często ciemniejsze na cieńszym końcu. Średnie ich wymiary wynoszą (n=60) 20,3×14 mm (dane z RPA). Samica wysiaduje sama. Inkubacja trwa 12–13 dni. Młode są karmione przez oba ptaki z pary. W Malawi młode pozostawały w gnieździe 12 dni, w niewoli zaś 17. W Zambii, Malawi, Zimbabwe i RPA na lęgach pasożytuje kukułeczka pstra (Chrysococcyx caprius). Maksymalna długość życia zaobrączkowanych osobników wynosiła 9 lat.
Status zagrożenia IUCN od 2016 roku podnosi podgatunki wikłacza czerwonogłowego do rangi gatunku i klasyfikuje je następująco: M. (r.) leuconotos – wikłacz czerwonoskrzydły – gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern); liczebność populacji nie została oszacowana, opisywany jako dość rzadki do pospolitego; trend liczebności populacji uznawany za stabilny. M. (r.) jubaensis – wikłacz pąsowy – gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern); liczebność populacji nie została oszacowana, opisywany jako występujący lokalnie;