Iwan Martinowicz Baliński (pol. Jan Marcinowicz Baliński) (ur. 17 stycznia 1879 w Raczkach, zm. 3 maja 1927 w Kijowie) – ukraiński historyk i prawnik.
Życiorys Pochodził z drobnej polskiej szlachty, jego przodkowie na początku XIX wieku lub wcześniej przenieśli się na Podole i zamieszkali w majątku należącym do Branickich. Ojciec Iwana Marcin Baliński był schłopiałym szlachcicem bez majątku, nie posiadał dokumentów potwierdzających jego prawa szlacheckie, ponieważ utracił je wskutek oszustwa prawnego. Iwan przez rok uczył się w szkole wiejskiej, a następnie przez dwa lata w szkole parafialnej. Nauczyciel zalecił jego ojcu, aby nie inwestował w edukację syna, mimo to Marcin Baliński posłał syna do gimnazjum w Niemirowie. Aby móc się utrzymać Iwan udzielał korepetycji innym uczniom, mając 16 lat sam się utrzymywał, a nawet część zarobku wysyłał chorującemu ojcu. W 1895 rozpoczął naukę w kolegium Pawła Gałagana w Kijowie, ukończył je w 1899, a następnie rozpoczął studia historyczno-filologiczne na Cesarskim Uniwersytecie Kijowskim Świętego Włodzimierza. W 1901 zmarł na gruźlicę Marcin Baliński. Studia ukończył w 1904, otrzymał wówczas srebrny medal za pracę "Ustawodawstwo agrarne w Anglii w XVI wieku", niestety nie rokowała ona dalszej kariery naukowej, więc rozpoczął pracę nauczyciela historii.